Aku yang salah, sepenuhnya salah..

Mulai merasakan atmosfir ketidaknyamanan ditempat itu. Ga tau kenapa. Mungkin mulai bosen. Mungkin cape, ribut2 sama kamu dan berkaitan sama tempat itu. Mungkin aku yang ga bisa memposisikan diri. Mungkin mereka yang terlalu memberikan tekanan. Mungkin aku yang memang mentalnya ga kuat. Mungkin aku yang cemburuan. Mungkin aku yang salah. Untuk sekarang ini, anggap saja aku yang salah, sepenuhnya salah.

Rasanya sekarang aku kehilangan keluarga kedua. Mungkin salah pada awalnya, yang terlalu merasa bahagia waktu bareng2 mereka. Mungkin aku yang memiliki ekspektasi terlalu besar sama mereka. Mungkin aku lagi yang salah. Ya, lagi-lagi anggap saja aku salah, sepenuhnya salah.

Rasanya sekarang aku sendirian, ga punya sandaran. Mungkin kamu yang sudah tidak lagi perduli. Mungkin sikap aku yang membuat kamu tidak perduli. Mungkin kamu yang terlalu sibuk dengan semua urusanmu. Mungkin aku yang terlalu menuntut lebih. Mungkin aku yang terlalu berharap banyak. Mungkin aku yang terlalu bergantung sama kamu. Mungkin aku yang selalu ingin dinomorsatukan. Mungkin aku terus-terusan salah. Dan selanjutnya, aku lagi yang salah, sepenuhnya salah.

Udah ga ada lagi tempat bernaung yang menganggap bahwa aku pun hidup dibawah naungan itu. Mungkin aku yang selalu melawan. Mungkin kalian yang tidak menganggap aku ada. Mungkin dia yang diprioritaskan. Mungkin aku ini kalian anggap sampah. Mungkin aku ini tidak berguna. Mungkin aku ini terlalu ingin kalian perhatikan. Pada akhirnya, aku lagi yang salah, sepenuhnya salah.